Een dag in het leven van de districtsburgemeester
7.50 uur: iets voor acht, de wekker loopt af, tijd voor een nieuwe dag. Opstaan, wassen, scheren… Het hele ochtendritueel dus. Intussen de telefoon nog even laten liggen, niet aankomen, het zal wel even lukken…
8.06 uur: niet dus, de eerste whatsapp is al binnen. Van eerste schepen Charlie Van Leuffel: of ik dringend de tekst van een persbericht wil nalezen.
8.30 uur: voor ik vertrek, begin ik aan de mails. Ze komen sneller binnen dan de antwoorden buiten gaan. De hele dag is een strijd om op verloren momenten het aantal ongelezen mails niet te laten ontsporen. Intussen ook een snelle blik werpen op de kranten, want daar kan je altijd over aangesproken worden.
8.50 uur: naar het districtshuis voor de eerste vergadering van de dag. Ik heb het grote geluk dat het districtshuis maar twee straten verder ligt van waar ik woon. Ik verlies dus heel weinig tijd met de weg van en naar het werk.
8.52 uur: eerste telefoontje van eerste schepen Van Leuffel: of we de planning voor het weekend even kunnen overlopen. In een district met 200 000 mensen zijn er in een weekend altijd meer activiteiten waar iemand van het college verwacht wordt dan we schepenen hebben. Goed op elkaar afstemmen is dus de boodschap.
9.00 uur: eerste vergadering van de dag met onze administratie en een vereniging die we ondersteunen voor een samenlevingsproject op het Kiel, een van onze moeilijkere wijken. Een vastgelopen project terug op gang trekken, de initiatiefnemers terug moed in spreken. Zal wel loslopen.
9.35 uur: ondertussen is er op WhatsApp een discussie ontstaan onder de collegeleden over de volgende districtsraad. Met WhatsApp lijkt het soms of we in een permanente collegevergadering zitten.
9.40 uur: even langs de burgerlijke stand. Een districtsburgemeester is ook ambtenaar van de burgerlijke stand. Meestal betekent dat gewoon aktes registreren en aftekenen. Maar in Antwerpen voeren we ook een actief beleid tegen schijnhuwelijken en schijnerkenningen. Met de ambtenaren neem ik wekelijks de huwelijksaanvragen door die we wellicht zullen weigeren.
10.00 uur: de tram op richting stadhuis. We werken wel in het districtshuis, maar één ding doen we elders: de huwelijken. Die voltrekken we in het Antwerpse stadhuis in de magnifieke trouwzaal.
10.10 uur: op de tram aangesproken door iemand die omstandig een burenruzie uit de doeken doet en vraagt wat we eraan kunnen doen: een job voor het wijkteam van de politie, vrees ik.
10.30 uur: voor we de trouwzaal binnengaan even langs een tweetal stedelijke kabinetten lopen om het een en ander te bespreken. Je staat er soms verbaasd van hoeveel zaken er in een stad informeel en ‘en passant’ geregeld worden.
11.00 uur: een koppel met gevolg treedt de trouwzaal binnen. Na een verwelkoming en het voorlezen van een stuk uit het wetboek zal ik hen de grote vraag stellen of ze willen trouwen. Ik wacht na ongeveer 1 800 huwelijken die ik de afgelopen jaren heb afgesloten nog steeds op iemand die nee zegt. Het blijft natuurlijk een enorm privilege om dit te mogen doen in een 16e-eeuws monument, in een zaal die in de 19e eeuw helemaal is aangepast om er de burgerlijke huwelijken te voltrekken. Voor Napoleon kon je enkel trouwen in de kerk. In een stad met 170 nationaliteiten zie je de hele wereld passeren. En iedereen staat steevast in bewondering voor de pracht en praal van onze Gouden Eeuw.
12.00 uur: vergadering in het cultureel ontmoetingscentrum Het Oude Badhuis op Antwerpen-Noord. Kennismaken met de nieuwe verantwoordelijke; werking en planning van hun activiteiten en evenementen overlopen. Sinds 2013 ben ik bevoegd voor openbare werken. En sinds begin dit jaar ook voor cultuur: een verademing! Bij openbare werken klampen mensen je vooral aan om te klagen over hun scheve trottoir, bij cultuur zijn ze heel vriendelijk want ze moeten subsidies van je krijgen.
13.00 uur: in dezelfde wijk even afgesproken met de projectleider die de heraanleg van de Lange Beeldekensstraat in goede banen leidt. Het project is bijna afgerond, maar er zijn altijd wel details die nog eens bekeken moeten worden.
13.45 uur: terug op het districtshuis voor een stevig overleg van anderhalf uur: met het team openbare werken alle dossiers overlopen en een uitgebreide bespreking van een nieuw plan voor een van onze winkelstraten. Na afloop doe ik een vergeefse poging om door de mails te geraken.
16.00 uur: vergadering van de raad van bestuur van het stedelijk onderwijs. In een vorig leven professioneel met onderwijsbeleid bezig geweest. Ze zijn dus bij mij komen aankloppen om te zetelen in de raad van bestuur van wat een van de grootste onderwijsinstellingen van Antwerpen is.
17.30 uur: langslopen op een inspraakmoment voor de heraanleg van een straat op het Zuid. “Mijnheer de districtsburgemeester, we hadden graag zeer brede voetpaden, bomen, een aparte strook voor fietsbeugels, haaks parkeren en een voldoende brede rijbaan voor tweerichtingsverkeer.” “Dat gaat niet, uw straat is maar 10 meter breed.” Maar in dialoog vind je wel een compromis met de bewoners over hoe je de straat opmerkelijk aangenamer kan maken.
18.45 uur: even thuis om te eten, maar niet te lang, want om…
20.00 uur: openingstoespraak op het feest voor de 20e verjaardag van de openbare bibliotheek Permeke. Helaas kunnen we niet blijven, want…
21.00 uur: bijzondere raadscommissie openbaar domein. De districtsraadsleden, sinds de verkiezingen voor de helft nieuwe leden, krijgen uitleg over de werkwijze van de stedelijke diensten. Veel nieuwe raadsleden zijn wat overdonderd. Het is ook wel wat om je als kersvers raadslid vertrouwd te maken met de werking van de stad.
22.30 uur: terug thuis, tijd voor ontspanning. Dat betekent een stukje schrijven over een historisch onderwerp op Facebook. Ik doe dat nu al een jaar of twee en heb een kleine maar vaste groep volgers die dat stukje geschiedenis ook telkens druk becommentariëren. En zo ontsnap ik even uit de dagelijkse mallemolen.
06/2025
